Goce de varias licenzas por asuntos propios.

A consulta versa sobre a posibilidade de gozar varias licenzas por asuntos propios en períodos determinados de tempo excluíndo os días non laborables.

A licenza por asuntos propios atópase regulada no artigo 73 do texto Articulado da Lei de Funcionarios Civís do Estado, aprobado por Decreto 315/1964, do 7 de febreiro, nos seguintes termos:

“Poderán concederse licenzas por asuntos propios. Estas licenzas concederanse sen retribución algunha, e a súa duración acumulada non poderá exceder de tres meses en dous anos”.

Este precepto enténdese que continúa vixente de acordo con o disposto na Disposición derrogatoria e na Disposición final cuarta do texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público, en diante TRLEBEP, aprobado por Real Decreto Lexislativo 5/2015, do 30 de outubro.

Ao abeiro de distintos pronunciamentos xudiciais, entre outros as Sentenzas do 27 de setembro de 2001 e do 4 de outubro de 2002, da Sala do Contencioso Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Madrid, esta Subdirección veu entendendo que os efectos da licenza non han de prolongarse máis aló dos días estritamente solicitados.

No entanto, a solicitude que se formule non pode realizarse de maneira que se soliciten dentro dun determinado período unicamente os días laborables e exclúanse os non laborables intermedios, xa que, neste caso, segundo prevén os citados pronunciamentos xudiciais, produciríase un abuso de dereito.

Ademais, de acordo con o sinalado na Sentenza do 4 de outubro de 2002, da Sala do Contencioso Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Madrid, antes citada, “non computar os sábados e os domingos suporía aumentar desproporcionadamente o tempo máximo de duración do permiso de dous meses cada tres anos que establece o artigo 73”.

Así, o elemento crave á hora de determinar a procedencia de estender os efectos da licenza por asuntos propios aos días non laborables é o posible abuso que se produza na utilización da esta licenza.

Tal abuso acontecería, como se sinala, cando a solicitude inclúe un día de períodos hábiles e exclúe os días non laborables comprendidos nese período.

Isto vén confirmar a posibilidade de gozar desta licenza en días determinados ou independentes a condición de que, como se indica, non se produza un abuso de dereito ou unha fraude de lei nos termos expostos.

Por tanto, a licenza por asuntos propios poderá comprender períodos inferiores a sete días sempre que a unidade de persoal correspondente considerar oportuno atendendo ao resto de circunstancias concorrentes, queden garantidas debidamente as necesidades do servizo, e non se incorra, como se expuxo, nun abuso de dereito.

Por outra banda, a solicitude da licenza por asuntos propios por períodos inferiores a sete días de maneira reiterada en períodos breves de tempo pode ser un indicio dun suposto abuso de dereito, se ben deberán de valorarse as circunstancias concorrentes en cada caso concreto.

En canto á posibilidade da unión ou acumulación de días de licenza por asuntos propios e días de permiso por interese particular intercalando sábados e domingos, ou a súa acumulación con días de vacacións, ante a ausencia dunha regulación expresa respecto diso, non cabe establecer unha regra taxativa, pois non está proscrita normativamente a utilización dunha licenza deste tipo unida a días por asuntos particulares ou a días de vacacións, se ben, á luz da xurisprudencia citada, queda claro que haberá de valorarse se no período solicitado a utilización deste permiso dá lugar a un suposto de fraude de lei, o que necesariamente esixe o exame das circunstancias concorrentes: número de días solicitados, número maior ou menor de días de licenza dentro do período fronte ao de días por asuntos particulares, ou ao revés.

En todo caso, os días de permiso por asuntos particulares ou de vacacións incluídos dentro da solicitude e os efectos que en por sis proxecten no este período temporal, non poderán verse afectados, de forma que os dereitos inherentes aos días de permiso por asuntos particulares ou vacacións ou os efectos que estes produzan no resto do período considerado deberán quedar preservados.

Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.

As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.