Obrigas básicas dá fornecedores

Comunicación audiovisual plural.

  • Se trata de reflectir o pluralismo ideolóxico, político e cultural da sociedade. La programación debe incluír distintos xéneros e atender aos diversos intereses da sociedade.
  • Os fornecedores de titularidade pública deben contribuír, ademais, ás creacións audiovisuais vinculadas ás distintas linguas e culturas existentes no Estado (promoción da industria cultural).
  • Pluralidade de medios (públicos, comerciais, comunitarios…).
  • Diversidade de fontes e contidos das comunicacións audiovisuais.
  • Existencia de diferentes ámbitos de cobertura.
  • Promoción do coñecemento e a difusión das linguas oficiais no Estado e das súas expresións culturais.
  • Las comunicacións informativas teñen un deber de dilixencia na comprobación da veracidade da información e ha de ser respectuosas co pluralismo político, social e cultural.
  • Dereito das persoas a ser informadas os acontecementos de interese xeral.
  • Dereito a recibir de forma claramente diferenciada a información da opinión.

Respeto aos dereitos fundamentais das persoas .

  • La comunicación audiovisual nunca poderá incitar ao odio ou á discriminación por razón de xénero ou calquera circunstancia persoal ou social.
  • Debe ser respectuosa coa dignidade humana e os valores constitucionais.
  • Especial atención á erradicación de condutas favorecedoras de situacións de desigualdade das mulleres.
  • Debe respectar a honra, a intimidade e a propia imaxe das persoas.
  • Debe garantir os dereitos de rectificación e réplica.

Respeto aos dereitos dos menores.

  • Su imaxe e voz non poden ser utilizadas sen o seu consentimento ou o do seu representante legal.
  • Está prohibida a difusión do nome, imaxe ou outros datos que permitan a súa identificación no contexto de feitos delituosos ou emisións que discutan a súa tutela ou filiación.
  • Prohibida a emisión en aberto de contidos que poidan prexudicar seriamente o desenvolvemento físico, mental ou moral dos menores e, en particular, programas que inclúan escenas de pornografía ou violencia gratuíta. O acceso condicional debe posibilitar o control parental.
  • Aquellos outros contidos que poidan resultar prexudiciais para o desenvolvemento físico, mental ou moral dos menores só poderán emitirse entre as 22 e as 6 horas, debendo ir sempre precedidos por un aviso acústico e visual. O indicador visual haberá de manterse ao longo de todo o programa no que se inclúan estes contidos.
  • Franjas de protección reforzada: entre as 8 e as 9 e entre as 17 e as 20 horas os días laborables, e entre as 9 e as 12 os sábados, domingos e festas de ámbito estatal. En estas franxas non se poden emitir contidos cualificados como non recomendados para menores de 13 anos.
  • En o caso de catálogos de programas, os fornecedores deberán elaborar catálogos separados para aqueles contidos que non deban ser de acceso a menores.
  • Os programas dedicados a xogos de azar e apostas (excepto sorteos de modalidades e produtos de xogo con finalidade pública), só poden emitirse entre a 1 e as 5 da mañá.
  • Aquellos con contido relacionado co esoterismo e as paraciencias, só poderán emitirse entre as 22 e as 7 da mañá.
  • En horario de protección ao menor, os fornecedores non poderán inserir comunicacións comerciais que promovan o culto ao corpo e o rexeitamento á autoimagen como produtos adelgazantes, intervencións cirúrxicas ou tratamentos de estética), que apelen ao rexeitamento social pola condición física, ou ao éxito debido a factores de peso ou estética.
  • Las comunicacións comerciais non deben producir prexuízo moral ou físico aos menores. Establécense as seguintes limitacións:
    • No deben incitar directamente aos menores á compra ou arrendamento de produtos ou servizos aproveitando a súa inexperiencia ou credulidade.
    • No deben animar directamente aos menores a que persuadan aos seus pais ou terceiros para que compren bens ou servizos publicitados.
    • Non deben explotar a especial relación de confianza que os menores depositan nos seus pais, profesores, ou outras persoas.
    • Non deben mostrar, sen motivos xustificados, a menores en situacións perigosas.
    • Non deben incitar condutas que favorezan a desigualdade entre homes e mulleres.
    • Las comunicacións comerciais sobre produtos especialmente dirixidos a menores, como os xoguetes, non deberán inducir a erro sobre as características dos mesmos, nin sobre a súa seguridade, nin tampouco sobre a capacidade e aptitudes necesarias no menor para utilizalas sen producir dano para si ou a terceiros.

Obrigas de emisión e de financiamento de obras europeas.

Comunicación audiovisual transparente.

  • Dereito a coñecer a identidade do fornecedor do servizo de comunicación audiovisual, así como as empresas que forman parte do seu grupo e o seu accionariado. Identificación nun sitio web.
  • Dereito a coñecer a programación televisiva cunha antelación mínima de tres días.
  • La programación darase a coñecer mediante unha guía electrónica de programas (EPG), cuxo contido gratuíto básico deberá estar, así mesmo, dispoñible nun servizo de información de programación en Internet situada nunha páxina web.
  • La programación só poderá ser alterada por sucesos alleos á vontade do fornecedor do servizo audiovisual ou por acontecementos sobrevindos de interese informativo ou da programación en directo.
  • Os poderes públicos e os fornecedores do servizo de comunicación audiovisual deben contribuír á alfabetización mediática dos cidadáns.
  • A comunicación comercial ha de estar claramente diferenciada do resto de contidos audiovisuais.
  • Na emisión daquelas formas de publicidade distintas dos anuncios televisivos que, polas características da súa emisión, poderían confundir ao espectador sobre o seu carácter publicitario, deberá sobreporse, permanentemente e de forma claramente legible, unha transparencia coa indicación «publicidade».

Obrigas de accesibilidade.

  • Las informacións sobre a identidade do fornecedor do servizo e sobre a programación contidas en páxinas de Internet, EPG ou outros medios de comunicación do fornecedor deberán ser accesibles ás persoas con discapacidade.
  • Comunicación audiovisual televisiva nas canles en aberto e cobertura estatal ou autonómica (establécese un réxime transitorio ata o 31/12/2013):
    • 75% dos programas subtitulados.
    • Dúas horas á semana de interpretación con lingua de signos.
    • Dúas horas á semana audiodescritas.
  • Comunicación audiovisual televisiva nas canles de servizo público (establécese un réxime transitorio ata o 31/12/2013):
    • 90% dos programas subtitulados.
    • Dez horas á semana de interpretación con lingua de signos.
    • Dez horas á semana audiodescritas.