Común
O uso común do espectro radioeléctrico é o que se efectúa sen necesidade dunha autorización previa da Administración.
No entanto, a pesar diso, o uso común do espectro ha de axustarse a certas condicións e limitacións técnicas. Estes parámetros e demais características de utilización indícanse nas correspondentes Notas de Utilización Nacional UNs do Cadro Nacional de Atribución de Frecuencias (CNAF). Calquera utilización que non se axusta ao indicado no CNAF constitúe un uso fraudulento do espectro e considérase ilegal. Ademais de delimitar as bandas de frecuencias permitidas para estas aplicacións, no CNAF indícanse limitacións da potencia transmitida, ás veces da densidade espectral de potencia transmitida ou características de radiación da antena, tamén poden indicarse certas esixencias para garantir a compatibilidade con outras aplicacións, como por exemplo o uso de técnicas especiais como selección dinámica de canles, técnicas LBT ou outras técnicas de acceso ao espectro e de mitigación de interferencias.
Ademais do indicado nas mencionadas notas UN do CNAF, todos os dispositivos e aparellos que funcionen en bandas de uso común, han de dispor da correspondente avaliación de conformidade, é dicir, estar homologados de conformidade co establecido no Real Decreto 188/2016, polo que se incorpora ao dereito español a Directiva (UE) 2015/1535, do Parlamento Europeo e do Consello, pola que se establece un procedemento de información en materia de regulamentacións técnicas e de regras relativas aos servizos da sociedade da información. O uso común non deberá producir interferencias a outros usos do espectro e non ten dereito a protección ante interferencias causadas por outras utilizacións calquera que sexa a súa condición.
Bajo esta modalidade existen multitude de aplicacións, moi diferentes na súa finalidade e nas características técnicas, se ben, pode dicirse todas elas ten en común a baixa potencia permitida (xeralmente por baixo de 10 mW).
La Decisión de Execución da Comisión 2013/752/CE e a Recomendación do CEPT ERC/REC 70-03 refírense a dispositivos de curto alcance funcionando de acordo a condicións harmonizadas de utilización baixo a consideración de uso común. Estas disposicións están recollidas en varias notas UN do CNAF relativas a este tipo de aplicacións.
Entre as numerosas aplicacións de uso común, inclúense entre outras moitas, as de bucle inductivo, dispositivos xenéricos de curto alcance, implantes médicos en animais e persoas, micrófonos sen fíos, dispositivos PMSE en xeral (Programme Making and Special Events), control de modelos (terra e auga), aeromodelismo, telemandos e alarmas vía radio, vídeo de curto alcance, dispositivos TLPR (Tank Level Probing Radar), dispositivos UWB (Ultra Wide Band) e sistema de radio móbil PMR446, así como dispositivos de identificación por radiofrecuencia (RFID), aplicacións industriais, científicas e médicas (bandas ICM).
También inclúese baixo a consideración de uso común aplicacións tan xeneralizadas hoxe en día como as redes área local (RLAN), máis coñecidas por redes wi-fi, nas bandas de frecuencias de 2,4 GHZ e de 5 GHZ, e coas limitacións técnicas establecidas as correspondentes notas UN do CNAF.
La denominada banda cidadá CB-27, é outro dos usos do espectro baixo a consideración de uso común regulada na UN-3 do CNAF. Esta aplicación dispón da súa específica banda de frecuencias en torno aos 27 MHz con 40 canles de 10 kHz de anchura de banda, destinados exclusivamente ao este uso.