La tecnología Wi-Fi permite la comunicación entre dispositivos de forma inalámbrica a través de ondas electromagnéticas. Debido a su facilidad de instalación y funcionamiento se ha convertido en una de las tecnologías inalámbricas más populares, y es ampliamente utilizada en redes domésticas, sustituyendo la conexión por cable desde el terminal de usuario hasta el router o módem que da acceso a Internet. También se está extendiendo su uso en otras localizaciones como cafeterías, hoteles, estaciones de transporte o puntos de acceso metropolitano. En la actualidad multitud de dispositivos electrónicos disponen de conectividad Wi-Fi para acceder a Internet (ordenadores, teléfonos inteligentes, tabletas, televisores, consolas de videojuegos, etc.). Este desarrollo e implantación se ha visto facilitado por la ausencia de necesidad de autorización administrativa previa para el uso de las frecuencias en que se basa la tecnología Wi-Fi.
El Cadro Nacional de Atribución de Frecuencias establece as bandas de frecuencia e demais características técnicas baixo cuxo cumprimento o uso das frecuencias considérase como de uso común e non precisa de ningún trámite administrativo.
La velocidade máxima e o alcance das conexións Wi-Fi dependen da versión do estándar utilizado segundo a familia de normas IEEE 802.11. Na actualidade, os estándares máis estendidos son os correspondentes ás normas IEEE 802.11b, IEEE 802.11g e IEEE 802.11n que permiten velocidades de ata 11 Mbit/s, 54 Mbit/s e 150 Mbit/s, respectivamente. A nova versión do estándar, IEEE 802.11ac, permitirá velocidades teóricas de máis de 800 Mbps.
O alcance dunha conexión Wi-Fi rolda os 30 metros en interiores, e pode chegar a máis de 100 m no exterior. Tanto a velocidade como o alcance dos accesos Wi-Fi poden variar dependendo do número de usuarios conectados simultaneamente a un mesmo punto de acceso, dos obstáculos entre o usuario e o punto de acceso e doutros factores que poden reducir a velocidade e o alcance das conexións.