Servicios electrónicos de confianza
El desenvolvo da Sociedade da Información e a difusión dos efectos positivos en termos de competitividade que dela se derivan, esixe a xeneralización da confianza da cidadanía, empresas e Administracións, nas comunicacións telemáticas.
Ademais, co fin de progresar en ámbitos crave da economía dixital e dada a necesidade de crear un mercado único dixital no seo da Unión Europea, é preciso facilitar o uso transfronteirizo dos servizos en liña públicos e privados, os negocios electrónicos e o comercio electrónico.
En este sentido, os servizos electrónicos de confianza son o elemento fundamental para lograr a mellora da seguridade da información e a xeración de confianza, dado que permite efectuar unha comprobación da identidade da orixe e da integridade das mensaxes intercambiadas en Internet.
A Lei 6/2020, do 11 de novembro, reguladora de determinados aspectos dos servizos electrónicos de confianza, ten por obxecto regular determinados aspectos dos servizos electrónicos de confianza, como complemento do Regulamento (UE) n.º 910/2014 do Parlamento Europeo e do Consello, do 23 de xullo de 2014, relativo á identificación electrónica e os servizos de confianza para as transaccións electrónicas no mercado interior e polo que se derroga a Directiva 1999/93/CE.
Esta Ley aplicarase aos fornecedores públicos e privados de servizos electrónicos de confianza establecidos en España.
Así mesmo, aplicarase aos fornecedores residentes ou domiciliados noutro Estado que teñan un establecemento permanente situado en España, sempre que ofrezan servizos non supervisados pola autoridade competente doutro país da Unión Europea.
En estas páxinas preséntanse aspectos relacionados cos servizos electrónicos de confianza de maior relevancia, desde o punto de vista das competencias do Ministerio de Transformación Dixital.