Cómputo de días de vacacións e asuntos particulares en caso de gozar unha licenza por asuntos propios.

A cuestión exposta versa sobre o cómputo de días de vacacións e asuntos particulares en caso de gozar unha licenza por asuntos propios.

En primeiro lugar, cabe analizar o marco xurídico de aplicación. A licenza por asuntos propios vén regulada no artigo 73 da Lei de Funcionarios Civís do Estado de 1964, precepto aínda vixente a teor do disposto na Disposición Final 4ª do Real Decreto Lexislativo 5/2015, do 30 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público, que establece:

“Ata que se diten as leis de Función Pública e as normas regulamentarias de desenvolvemento manteranse en vigor en cada Administración Pública as normas vixentes sobre ordenación, planificación e xestión de recursos humanos en tanto non se opoñan ao establecido neste Estatuto.”

Así, e no relativo á licenza á que faciamos referencia, o artigo 73 da Lei de Funcionarios Civís do Estado de 1964 sinala que:

“Poderán concederse licenzas por asuntos propios. Estas licenzas concederanse sen retribución algunha, e a súa duración acumulada non poderá exceder de tres meses en dous anos.”

No relativo ás vacacións, o artigo 50 do TREBEP dispón que:

“Os funcionarios públicos terán dereito a gozar como mínimo, durante cada ano natural, dunhas vacacións retribuídas de vinte e dous días hábiles, ou dos días que correspondan proporcionalmente se o tempo de servizo durante o ano foi menor.

Para os efectos do previsto no presente artigo, non se considerarán como días hábiles os sábados, sen prexuízo das adaptacións que se establezan para os horarios especiais”.

Por outra banda, a Resolución do 14 de abril de 2026, da Secretaría de Estado de Función Pública, pola que se ditan instrucións sobre xornada e horarios de traballo do persoal ao servizo da Administración Xeral do Estado e os seus organismos públicos, no apartado nove, establece que:

“1. Cada ano natural as vacacións retribuídas terán unha duración de vinte e dous días hábiles anuais por ano completo de servizos, ou dos días que correspondan proporcionalmente se o tempo de servizo durante o ano foi menor. Para estes efectos os sábados consideraranse inhábiles, sen prexuízo das adaptacións que se establezan para os horarios especiais.

Para o cálculo do período anual de vacacións, as ausencias motivadas por enfermidade ou accidente, así como as derivadas do goce dos permisos regulados nos artigos 48 e 49 do texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público, ou da licenza a que se refire o artigo 72 do texto articulado da Lei de Funcionarios Civís do Estado, aprobado polo Decreto 315/1964, do 7 de febreiro, terán, en todo caso e para estes efectos, a consideración de tempo de servizo.”

É dicir, a Resolución establece que determinados permisos e licenzas, son computables para efectos de determinar o período de vacacións anual, pero non fai mención expresa á licenza por asuntos propios regulada no artigo 73 do texto articulado, polo que, o período de tempo que permanecese na esta licenza non será computable para efectos de vacacións.

Por tanto, o tempo de goce da licenza por asuntos propios non será computable como tempo de servizos efectivos e, por tanto, corresponderanlle as vacacións proporcionais ao tempo efectivamente traballado durante o ano natural.

En segundo lugar, e en relación cos días por asuntos particulares que corresponden a unha funcionaria que gozou dun período de licenza por asuntos propios, infórmase o seguinte:

O artigo 48.k) do TREBEP establece que:

“1. As Administracións Públicas determinarán os supostos de concesión de permisos aos funcionarios públicos e os seus requisitos, efectos e duración. En defecto de lexislación aplicable os permisos e a súa duración serán, polo menos, os seguintes: (…)

k) Por asuntos particulares, seis días”.

Por outra banda, o Acordo polo que se aproban os criterios de interpretación relativos á aplicación do artigo 48.k) e disposición décimo terceira do texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público, aprobado por Real Decreto Lexislativo 5/2015, do 30 de outubro, mantén o criterio sostido polo Acordo da Comisión Superior de Persoal do 28 de febreiro de 2008 que establece que, como regra xeral, os días de asuntos particulares han de estar vinculados ao tempo efectivamente traballado durante o ano natural.

En conclusión, para o cálculo dos días de asuntos particulares que corresponden deberán terse en conta os días de traballo efectivamente desempeñados, non tendo tal consideración os días nos que se gozou de licenza por asuntos propios.

Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.

As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.