Autonomia-erkidego batean zerbitzu-eginkizunetan dagoen funtzionarioari hirurtekoa aitortzea, baita zerbitzu berezietan dagoen funtzionarioari ere.

Autonomia-erkidego batean zerbitzu-eginkizunetan diharduen funtzionario baten hirurtekoa onartzeko eskumena duen organoari buruzko txostena eskatu da, baita autonomia-erkidego batean zerbitzu berezietan ari diren funtzionarioen kasuan ere.

Lehenengo kasuan, emandako informazioaren arabera, interesduna Estatuko Administrazio Orokorreko funtzionarioa da eta zerbitzuak ematen ari da zerbitzu-eginkizunetan autonomia-erkidego batean.

Zerbitzu-eginkizuna lanpostu bat aldi baterako betetzeko modu bat da, urgentziazko eta ezin atzeratuzko arrazoiengatik. Ez da Enplegatu Publikoaren Oinarrizko Estatutuaren Legearen testu bateginaren, urriaren 30eko 5/2015 Legegintzako Errege Dekretuaren bidez onetsitakoaren, V. tituluko III. kapituluan lanpostuak betetzeko jasotzen diren sistemetako bat. Hain zuzen ere, legeak konkurtsoa eta izendapen askea baino ez ditu jasotzen, eta, beraz, beste herri-administrazio batzuetan zerbitzu-egoerara igarotzea, transferentzia-prozesuez gain, funtzionarioak behin betiko lanpostua sistema horietakoren batetik eskuratzen duelako izango litzateke, lege horren 88. artikuluaren 3. paragrafoak berariaz aurreikusten duenez:

“Beste administrazio publiko batzuetan zerbitzuan dauden karrerako funtzionarioek, baldin eta lanpostuak betetzeko estatutu honetan jasotako sistemak erabilita badaude egoera horretan, modu efektiboan destinatuta dauden administrazioaren legeria izango dute oinarri, eta jatorrizko administrazioko funtzionario-izaerari eutsiko diote (…)”.

Aurreikuspen hori bera berretsiko luke 84. artikuluaren 3. apartatuak, administrazio publikoen arteko mugikortasunari buruzkoak, non konkurtsoa eta izendapen askea baino ez diren.

Beraz, berez, zerbitzu-eginkizunak lanpostu jakin bat urgentziaz eta behin-behinekoz hornitzeko baliozko bidea izaten jarrai badezake ere, ulertzen da eginkizun horrek ez duela aldaketarik sortzen funtzionarioaren administrazio-egoeran.

Hala ere, eta alderdi hori mugatu ondoren, kontuan hartu behar da zerbitzu-eginkizunetan beste Administrazio Publiko bateko lanpostu batera igarotzen den funtzionarioak, nahiz eta bere jatorrizko Administrazioan lanpostuaren erreserbari eusten dion eta, horri dagokionez, zerbitzu aktiboan jarraitzen duen, horrek ez du esan nahi eraginkortasunez lan egiten duen Administrazioaren araudia aplikatu behar ez zaionik.

Beste Administrazio Publiko batean behin-behinean bada ere, lanpostu bat betetzeari ekiteak esan nahi du, une horretatik aurrera, eta lanpostua betetzeari dagokionez behintzat, destinoko Administrazioaren legeria izango duela funtzionarioak; bestela, erraza da ikustea zerbitzu-eginkizunak ez lukeela zentzurik kasu horretan.

Lanpostu bat betetzeari lotutako alderdietako bat lanpostu horri dagozkion ordainsariak dira. Oinarrizko ordainsari horien artean, indarrean dagoen legediaren arabera, berdinak dira funtzionario guztientzat, zerbitzuak zein administrazio publikotan ematen dituzten kontuan hartu gabe, eta zenbateko bera dute, dagokion kidego edo eskala sailkatuta dagoen taldearen edo azpitaldearen arabera.

Beraz, sortzapen- eta aitorpen-arauak, nahitaez, berdinak dira administrazio guztietan; predikagarria dena, zehazki, hirurtekoei dagokienez.

Ildo horretan, eta azaldutakoaren arabera, hirurtekoen aitorpena eta ordainketa zerbitzuak ematen diren Administrazioak egin behar ditu modu efektiboan, izan ere, zerbitzuak ematearen ondorioz bakarrik sortzen dira, zehazki, “zerbitzuan emandako hiru urte bakoitzeko” (TRLEBEPren 23.b) artikulua).

Jatorrizko administrazioan, funtzionarioak lanpostu bat du erreserbatuta, baina zerbitzuak, une horretan, ez ditu administrazio horretan ematen, baizik eta komisionatuta dagoen administrazioan; beraz, administrazio horrek, xede-administrazioak, egin behar ditu hirurtekoen aitorpena eta ordainketa.

Horregatik guztiagatik, hirurtekoak funtzionarioak zerbitzuak eman izan dituen Administrazioak aitortu eta ordaindu behar dituela uste dugu.

Bestalde, zerbitzu berezietako administrazio-egoeran dagoen funtzionario baten kasuan hirurtekoak onartzeko eskumena duen organoa nor den ere planteatu da.

Kasu honetan, aitorpena eta abonuaren arteko bereizketa gogoratzea komeni da. Horrela, TRLEBEPen 87.2 artikuluak honako hau dio bere lehen tartekian: “zerbitzu berezietako egoeran daudenek betetzen duten postuari edo karguari dagozkion ordainsariak jasoko dituzte, eta ez karrerako funtzionario gisa dagozkienak, unean-unean aitortuta dituzten hirurtekoak jasotzeko eskubideari kalterik egin gabe”.

Halaber, Estatuko Administrazio Orokorreko funtzionario zibilen administrazio-egoeren gaineko Erregelamenduaren 8. artikuluko lehenengo paragrafoa, martxoaren 10eko 365/1995 Errege Dekretuaren bidez onetsia eta indarrean dagoena Enplegatu Publikoaren Oinarrizko Legearen Testu Bateginaren azken xedapenetako laugarrenaren hirugarren paragrafoan xedatutakoaren arabera; honela dio:

“Zerbitzu berezien egoeran dauden funtzionarioek betetzen duten postu edo kargu efektiboaren ordainsaria jasoko dute, eta ez funtzionario gisa dagokiena. Salbuespen gisa, eta legezko arrazoiengatik aitortuak dituzten hirurtekoei dagozkien ordainsariak dagozkien aurrekontuen kargura jasotzerik ez dagoenean, jarduneko zerbitzuan azken lanpostua betetzen zuten sailak ordaindu beharko ditu kontzeptu horretan”.

Aipatutako manuak aztertzetik ondorioztatu daiteke zerbitzu berezietan aitortu den funtzionarioak hirurtekoak jaso beharko dituela administrazio-egoera horretan deklaratzea eragin dion lanpostua edo kargua betetzen ari den administrazioaren aurrekontuaren kargura, legezko ezintasunik ezean. Ezintasun hori behar bezala egiaztatu beharko da, eta, kasu horretan, zerbitzu aktiboan betetako azken lanpostuari dagokion sail edo erakundearen aurrekontuaren kargura jasoko lirateke.

Hala ere, adierazten den bezala, kontu bat hirurtekoak ordaintzea da, eta hirurtekoen arauak azaldu dira. Beste kontu bat hirurtekoak aitortzea da.

Hirurtekoak funtzionario gisa zerbitzuak emateari lotutako ordainsaria dira, hau da, antzinatasunaren aitorpena, eta, beraz, ordainsarietan garrantzia badu ere, eskubidetzat hartu behar da ad personam funtzionarioarena, horrela deduzituko litzateke lehen transkribatutako 87.2 artikulutik, aukera ematen baitu jasotzeko, nahiz eta zerbitzu berezietako egoera eragin duen lanpostu edo kargu bat bete.

Beraz, karrerako funtzionarioa izateagatik eta haren sortzapena ahalbidetzen duen administrazio-egoeraren batean egoteagatik aitortzen da.

Kasu honetan, hirurtekoaren jabe den funtzionario-izaerari lotutako eskubide pertsonalaren izaeratik abiatuta, zerbitzu berezien egoeran betetzen duen lanpostuari edo karguari lotuta ez dagoen ordainsaria, beraz, zerbitzu aktiboan betetako azken lanpostuari dagokion Sailean edo Erakundean eskumena duen organoak aitortu beharko du, eta horrek une bakoitzean egiaztatu beharko du sortzapena gertatzeko beharrezko diren denborazko eta administrazio-egoerako baldintzak betetzen direla.

Aurreko guztia gorabehera, gogoratu behar da, zuzendaritza nagusi honen eskumenen araubidearen arabera, zuzendaritza nagusi honek egiten dituen kontsulten erantzunak informatzeko baino ez direla, eta, ondorioz, ez direla irizpide lotesleak, ez dutela ez eskubiderik ez eskubide-itxaropenik sortzen, eta ez dutela inolako loturarik sortzen dagozkien prozedura-motekin. Gainera, nahitaezko izaera edo izaera loteslerik ez dutenez, erantzun horien hartzaile diren organoek, hala badagokio, horietan jasotako iritziarekin bat ez datorren erabakia hartu ahal izango dute azkenean.

Buletin honetan jasotzen diren kontsulten erantzunek erantzuna emateko unean indarrean dagoen araudiaren arabera planteatutako galderei erantzuten diete, eta, beraz, erantzun horiek ondorengo lege-aldaketen edo ebazpen judizialen eragina jasan dezakete.