LTE (Long Term Evolution) UMTS (3G) teknologiaren ondorengo maila da. Teknologia hori telefonia mugikorreko laugarren belaunaldiaren (4G) aurrerakin gisa aurkezten da, eta hobekuntza handiak sartzen ditu datu-konexioen kudeaketan eta transmisioaren eraginkortasunean. Azken batean, datuak deskargatzeko gaitasun handia eta operazio- eta mantentze-kostu txikiagoak dituzten sare mugikorretan du eragina. 4G sareen ezaugarriek egoki egiten dituzte etorkizuneko sare mugikorrak jasateko; hala ere, operadoreen azpiegituretan aldaketa handiak egin behar dira, eta, aldi berean, terminal mugikor bateragarriak behar dira; beraz, horiek hedatzeko eta funtzionatzeko, inbertsioak egin behar dira, bai operadoreen aldetik, bai erabiltzaileen aldetik.
LTEk 300 Mbit/s-ko deskarga-abiadura teorikoa ahalbidetzen du; teknologia horren bilakaerak, LTE Advanced bezala ezagutzen denak, 4G bezala izendatzeko beharrezkoak diren ezaugarriak izango ditu, 1 Gbit/s-rainoko abiadura teorikoak eskaintzen baititu kokapen finko batean dauden erabiltzaileentzat eta 100 Mbit/s-rainokoak mugikortasunean dauden erabiltzaileentzat.
3G konexioetan bezala, kontuan izan behar da LTE eta 4G teknologien banda-zabaleraren ahalmena oinarrizko estazio berera aldi berean konektatuta dauden erabiltzaile guztiek partekatzen dutela, eta, aldi berean, konexioaren kalitatea erabiltzaileak geltokira duen distantziaren eta dauden interferentzien araberakoa dela; beraz, erabiltzaile bakoitzaren deskarga-abiadura indibidualak aldatu egin daitezke, eta, izatez, maximo teorikoak baino txikiagoak izan ohi dira.