Telekomunikazioei buruzko Lege Orokorraren 52. artikuluak ezartzen du komunikazio elektronikoen sare publikoak hedatzeko erabil daitezkeen azpiegitura fisikoen titularrak diren administrazio publikoek horietarako sarbidea eman beharko dietela telekomunikazio-operadoreei. Hori dela eta, lurralde jakin batean komunikazio elektronikoen sareak hedatzeko asmoa duen edozein operadorek bere titulartasunekoak diren komunikazio elektronikoen sareak ostata ditzaketen azpiegitura fisikoetarako sarbidea eskatu ahal izango dio administrazio publiko eskudunari (adibidez, kableak hedatzeko bidea). Herri-administrazio horrek eta hedatzeko asmoa duen operadoreak hitzarmen bat egin beharko dute aipatutako azpiegiturak erabiltzeko.
Era berean, Estatuaren eskumeneko garraio-azpiegiturak kudeatzeaz arduratzen diren erakunde edo sozietateek eta komunikazio elektronikoez bestelako sektoreetako enpresa eta operadoreek azpiegitura horietarako sarbidea erraztuko dute, baldin eta Estatuko, autonomia-erkidegoetako edo toki-erakundeetako jabari publikoko azpiegituren titular edo kudeatzaile badira, edo nahitaezko desjabetzeen onuradun badira eta komunikazio elektronikoen sare publikoak hedatzeko erabil badaitezke. Kasu horretan, aipatutako aktoreek eta telekomunikazio-operadoreek akordioa lortu beharko dute, eta CNMCri aurkeztu ahal izango diote kasua, baldin eta gatazkarik badago sarbidearen negoziazioaren inguruan; CNMCk txosten loteslea eman beharko du.
Sarbide horiek komunikazio elektronikoen sareak hedatzeko egin behar dira, eta ez dute arriskuan jarri behar titularrak azpiegitura horietan ematen dituen zerbitzuen jarraitutasuna eta segurtasuna.
Sarbideak honako azpiegitura hauen ingurukoak dira: bide-azpiegitura, trenbideetakoa, portuetakoa, aireportuetakoa, ur-hornidurakoa, saneamendukoa, garraiokoa eta gasa eta elektrizitatea banatzekoa. Sarbidea berdintasuneko, gardentasuneko eta diskriminaziorik gabeko baldintzetan eman beharko da.
Komunikazio elektronikoen sare publikoak hedatzeko erabil daitezkeen azpiegituratzat joko dira sareak hedatzeko eta instalatzeko beharrezkoak diren komunikazio elektronikoen kableak, ekipamenduak, gailuak edo bestelako edozein baliabide analogo hedatzeko eta gordetzeko erabil daitezkeen hodiak, zutabeak, hodiak, kaxak, kamerak, armairuak eta lotutako edozein baliabide.
Betebehar horiek ez ditu Telekomunikazioen Lege Orokorraren 52. artikuluak soilik ezartzen; horretaz gain, Europako Parlamentuaren eta Kontseiluaren 2014ko maiatzaren 15eko 2014/61/UE Zuzentarauak ere ezartzen ditu, abiadura handiko komunikazio elektronikoen sareak hedatzearen kostuak murrizteko neurriei buruzkoak. Zuzentarau hori irailaren 9ko 330/2016 Errege Dekretuak ekarri du Espainiako ordenamendu juridikora. Errege-dekretu hori gaur egun indarrean dagoen abiadura handiko komunikazio elektronikoen sareak hedatzearen kostua murrizteko neurriei buruzkoa da, eta komunikazio elektronikoen sare publikoak hedatzearekin lotutako alderdiak arautzen ditu, hala nola azpiegituretarako sarbideak, horiek partekatzea, baimenen eta lizentzien baldintzak ezagutzea, bai eta webgune bat sortzea ere, informazio-puntu bakarra, gai horiei buruzko informazio zentralizatuarekin.
Estatuaren titulartasun publikoko lekuetan telekomunikazio-azpiegiturak hedatu behar direnean, Transformazio Digitalerako eta Funtzio Publikoko Ministerioak informazio publikoaren izapidea egingo du, dagokion organoak eskatuta, eta, horretarako, iragarki bat argitaratuko du parte-hartze publikoa bere web orritik.
Iragarki horretan, operadore jakin batek egingo duen proiektua deskribatzen da; izan ere, komunikazio elektronikoen beste operadore batzuek interesa badute komunikazio elektronikoen sare publikoa toki berean instalatzeko azpiegitura partekatzeko, interes hori adierazi ahal izango dute, eta, ondorioz, behar bezala birdimentsionatu.