Posibilidade de que o persoal laboral vinculado á Administración por un contrato de alta dirección poida percibir os trienios devindicados na súa condición de persoal funcionario.

A cuestión exposta versa sobre a posibilidade de que o persoal laboral vinculado á Administración por un contrato de alta dirección poida percibir os trienios devindicados na súa condición de persoal funcionario.

Para iso procede analizar o previsto no texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público, aprobado por Real Decreto Lexislativo 5/2015, do 30 de outubro, (en diante, TRLEBEP), o Real Decreto 1382/1985, do 1 de agosto, polo que se regula a relación laboral de carácter especial do persoal de alta dirección (RD 1382/1985, en diante).

O TRLEBEP veu a dar cumprimento ao mandato constitucional contido no artigo 103.3 da Constitución Española, en virtude do cal por lei se regulará o estatuto dos funcionarios públicos.

Por tanto, o TRLEBEP, ademais de cumprir co mandato constitucional encomendado ao lexislador estatal, incluíndo todo aquilo que é común ao conxunto dos funcionarios de todas as Administracións Públicas, incorpora as normas legais específicas aplicables ao persoal laboral ao seu servizo; o que non significa, en ningún caso, que se produza unha confusión ou asimilación de réximes xurídicos aplicables a cada tipo de persoal ao servizo das Administracións Públicas.

Neste aspecto, o TRLEBEP segue mantendo a dualidade de réximes xurídicos existentes, regulando o réxime xurídico aplicable ao persoal funcionario e indicando cales dos preceptos contidos no TRLEBEP son tamén de aplicación ao persoal laboral, como poida ser a aplicación dos principios constitucionais de mérito e capacidade para o ingreso nas Administracións Públicas ou o réxime de incompatibilidades, o que non implica a existencia dun mesmo réxime xurídico.

Así pois, segundo manifestou o Tribunal Constitucional na súa sentenza 99/1987, do 11 de xuño, a Constitución optou polo establecemento dun réxime estatutario para os servidores públicos; criterio que seguiu plasmando o TRLEBEP a través do seu articulado.

Como se vén indicando, o TRLEBEP non introduciu ningunha clase de réxime xurídico que homogenice ou asimile as clases de persoal ao servizo das Administracións Públicas, diferenciando no seu artigo 8 o persoal funcionario de carreira e o persoal laboral.

Neste sentido, o persoal funcionario de carreira está vinculado coa Administración por unha relación de natureza estatutaria regulada polo Dereito Administrativo para o desempeño de servizos profesionais retribuídos de carácter permanente, e élle de aplicación íntegra o TRLEBEP.

En cambio, o persoal laboral, vinculado á Administración por unha relación de carácter contractual, réxese, ademais de pola lexislación laboral e polas demais normas convencionalmente aplicables, polos preceptos do TRLEBEP que así o dispoñan expresamente.

En consecuencia, o persoal funcionario e o persoal laboral son dous tipos de persoal distintos, cunha relación xurídica coa Administración de diferente natureza, e ostentan un réxime xurídico propio.

Esta diferenza de trato vén avalada polo Tribunal Constitucional que, no exame do artigo 14 da Constitución, determina “que a igualdade ou desigualdade entre estruturas, como as situacións funcionariales, que son -prescindindo do seu substrato sociolóxico real- creación do Dereito, é resultado da definición que este faga delas; isto é, da súa configuración xurídica que pode quedar delimitada pola presenza de moi diversos factores. Por tanto, ao abeiro do principio de igualdade non é lícito tratar de asimilar situacións que en orixe non foron equiparadas polas normas xurídicas que as crean. A discriminación, de existir unicamente derivará da aplicación pola Administración de criterios de diferenciación non obxectivos nin xerais” (SSTC 7/1984, 99/1984, 112/2004).

Establecida a diferenza existente entre o persoal funcionario e o persoal laboral, procede examinar se corresponde que o persoal laboral vinculado á Administración por un contrato de alta dirección continúe percibindo os trienios devindicados con anterioridade na súa condición de funcionario de carreira.

Dado o carácter de relación laboral especial do contrato de alta dirección, procede examinar a regulación específica que o ordenamento xurídico contén para esta figura.

Neste sentido, o artigo 3 do RD 1382/1985 dispón que:

“Un. Os dereitos e obrigas concernentes á relación laboral do persoal de alta dirección regularanse pola vontade das partes, con suxeición ás normas deste Real Decreto e ás demais que sexan de aplicación.

Dous. As demais normas da lexislación laboral común, incluído o estatuto dos traballadores, só serán aplicables nos casos en que se produza remisión expresa neste Real Decreto, ou así se faga constar especialmente no contrato.

Tres. No non regulado por este Real Decreto ou por pacto entre as partes, estarase ao disposto na lexislación civil ou mercantil e aos seus principios xerais”.

Así mesmo, o artigo 4 do citado Real Decreto, establece no seu apartado Dous, que o contrato deberá conter como mínimo:

“c) A retribución convida, con especificación das súas distintas partidas, en metálico ou especie.”

Segundo os preceptos transcritos, para que o persoal vinculado por un contrato laboral de alta dirección teña dereito á percepción de trienios ou cantidade asimilada, o contrato de traballo deberá prever o recoñecemento e percepción de complemento por razón da antigüidade, establecéndose, ademais, expresamente, dentro do mencionado complemento, os “servizos previos” que se poden recoñecer para ese efecto.

En virtude do exposto, o persoal vinculado por un contrato laboral de alta dirección só terá dereito ao percibo da retribución por antigüidade que puidese corresponderlle cando expresamente se previu tal circunstancia no contrato, nos supostos e coas condicións que se acordaron.

Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.

As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.