Forma de computar os catro días anuais de enfermidade excluídos da redución de retribucións.

A consulta versa sobre o cómputo dos días de ausencia por enfermidade ou accidente no ano natural aos que non lles resulta de aplicación a dedución retributiva prevista na Lei 17/2012, do 27 de decembro, de Orzamentos Xerais do Estado para o ano 2013.

A Orde HAP/2802/2012, do 28 de decembro, pola que se desenvolve para a Administración do Estado e os organismos e entidades de dereito público dependentes da mesma, o previsto na disposición adicional trixésima oitava da Lei 17/2012, do 27 de decembro, de Orzamentos Xerais do Estado para o ano 2013, en materia de ausencias por enfermidade ou accidente que non dean lugar a incapacidade temporal ten por obxecto regular o número de días de ausencia por enfermidade ou accidente no ano natural aos que non resulta de aplicación o desconto en nómina previsto na disposición trixésima oitava da Lei 17/2012.

Ambas as fan referencia a “días de ausencia ao traballo”. Como é evidente, este é un evento que só cabe expor respecto de días laborables para o interesado. Por iso non sería posible tomar en consideración un día non laborable intermedio entre dous días laborables de ausencia por enfermidade, para efectos do previsto na normativa citada, xa que non é posible falar de ausencia ao traballo nun día non laborable. Por iso mesmo estímase que no cómputo do conxunto de días excluídos de redución nas retribucións non deben incluírse días laborais intermedios.

Así, se un empregado público non acode ao seu posto de traballo un martes por enfermidade xustificada, o mércores é festivo, e o xoves tampouco acode ao seu posto de traballo por enfermidade, pero se reincorpora o venres, pode concluírse que esgotou soamente dous dos catro días anuais de ausencia sen dedución retributiva previstos na normativa, ao non computarse o festivo intermedio, xa que non era un día de ausencia ao traballo ao non ser este un día laborable.

Agora ben, o anterior non afecta o cómputo dos prazos cando se proceda declarar unha incapacidade temporal, xa que, nese caso, de acordo con a propia normativa de Seguridade Social, non se exclúen os días non laborables intermedios. Así, se un empregado público non acode o seu posto de traballo un venres por causa de enfermidade e tampouco acode o luns seguinte polo mesmo motivo, a cuestión xa non é a de cantos días sen dedución retributiva esgotou, senón que, ao ser o luns o cuarto día desde o comezo da enfermidade, ese luns debe estar xa cuberto cunha parte de baixa, sen que poida utilizarse na súa falta un dos dous días de ausencia por enfermidade sen incapacidade temporal, xa que pola contra, estar a vulnerar a normativa reguladora desta situación.

Estes días de falta de traballo, de non presentarse parte de baixa que cubran os mesmos, deberán dar lugar á aplicación da normativa sobre redución proporcional de retribucións por incumprimento de xornada e horario.

En cambio, se o mesmo empregado público despois de faltar ao traballo o venres incorpórase o luns, xustificando que a ausencia do venres foino por causa de enfermidade, como soamente ausentouse do seu posto de traballo un día laborable, esgotaría só un dos catro días previstos na Orde Ministerial, e de esgotar xa estes días, aplicaríaselle un desconto nas súas retribucións, do 50% para ese único día.

Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.

As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.