Última actualización: setembro 2026
Acumulación de días por asuntos particulares a outros permisos ou licenzas, e en particular, á licenza sen soldo.
A licenza por asuntos propios poderá comprender períodos inferiores a sete días sempre que a unidade de persoal considerar oportuno de acordo con as necesidades do servizo, e en principio, non parece haber obstáculo algún para poder acumular os días por asuntos particulares a outros permisos ou licenzas. En todo caso, no cómputo da duración da licenza por asuntos particulares deberá terse en conta as posibles situacións de abuso.
A cuestión exposta versa sobre a posibilidade de acumular os días por asuntos particulares á licenza sen soldo, así como a outros permisos ou licenzas.
Así, en primeiro lugar, cabe analizar o marco xurídico de aplicación. O Real Decreto Lexislativo 5/2015, do 30 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público, contén no seu artigo 48.1 letra k) a regulación dos días por asuntos particulares dos funcionarios públicos, sinalando que terán un número de seis ao ano.
Respecto diso dos días por asuntos particulares, a Resolución do 14 de abril de 2026, da Secretaría de Estado de Función Pública, pola que se ditan instrucións sobre xornada e horarios de traballo do persoal ao servizo da Administración Xeral do Estado e os seus organismos públicos dispón no seu apartado noveno, parágrafo sétimo, que:
“Os días de permiso por asuntos particulares non poderán acumularse aos períodos de vacacións anuais. O persoal poderá distribuír estes días á súa conveniencia, previa autorización dos seus superiores e respectando sempre as necesidades do servizo. Cando por estas razóns non sexa posible gozar do mencionado permiso antes de finalizar o mes de decembro, poderá concederse ata o 31 de xaneiro seguinte.
Sen prexuízo do anterior, e sempre que as necesidades do servizo permítano, os días de permiso por asuntos particulares así como, no seu caso, os días de permiso previstos no apartado seguinte, poderán acumularse aos días de vacacións que se gocen de forma independente.”
Do anterior dedúcese que os traballadores poderán distribuír como desexen os días de permiso por asuntos particulares, con respecto ás necesidades do servizo.
Pola súa banda, a licenza por asuntos propios vén regulada no artigo 73 da Lei de Funcionarios Civís do Estado de 1964, precepto aínda vixente a teor do disposto na Disposición Derrogatoria e na Disposición Final 4ª do TREBEP, que sinala que:
“Poderán concederse licenzas por asuntos propios. Estas licenzas concederanse sen retribución algunha, e a súa duración acumulada non poderá exceder de tres meses en dous anos.”
Tendo en conta o anterior, cabe concluír que, en principio, non parece haber obstáculo algún para poder acumular os días por asuntos particulares a outros permisos ou licenzas.
O apartado 9.7 das Instrucións de Xornada e Horarios establece expresamente a imposibilidade de acumular os días de permiso por asuntos particulares aos períodos de vacacións anuais, sen prexuízo da excepción recollida en relación cos días de vacacións de goce independente. Con todo, nada especifica sempre que á acumulación a outros permisos ou licenzas.
Ante a ausencia de concreción na regulación, e de acordo con un exercicio interpretativo tanto sistemático como teleológico da norma, resulta difícil deducir do tenor literal do precepto a vontade de establecer unha restrición adicional no goce deste permiso.
A interpretación contraria a este punto implicaría introducir unha restrición ao goce dun permiso non previsto, tendo en conta que o precepto citado si recolle de forma expresa limitacións e condicións.
Por tanto, en principio, os días por asuntos particulares poderán acumularse a outros permisos ou licenzas.
Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.
As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.