Última actualización: setembro 2025
Situación administrativa dun funcionario durante o tempo que media entre o fin da incapacidade temporal e a valoración do equipo de valoración de incapacidades (EVI)
Tanto durante todo o período de incapacidade temporal, como no prazo que dista desde que finaliza a incapacidade temporal e ata que o funcionario é examinado polo EVI, o funcionario atópase en situación de servizo activo.
A consulta versa sobre a situación administrativa que lle corresponde a un funcionario durante o tempo que media entre o fin da incapacidade temporal e a valoración do equipo de valoración de incapacidades (EVI).
O artigo 85 do texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 5/2015, do 30 de outubro (en diante, TRLEBEP), sinala que os funcionarios de carreira acharanse nalgunha das seguintes situacións: servizo activo, servizos especiais, servizo noutras Administracións Públicas, excedencia e suspensión de funcións.
Pola súa banda, o artigo 88 do Regulamento Xeral do Mutualismo Administrativo aprobado polo Real Decreto 375/2003, do 28 de marzo, establece que:
“1. Os funcionarios incluídos no ámbito de aplicación do Réxime Especial da Seguridade Social dos Funcionarios Civís do Estado atoparanse en situación de incapacidade temporal cando por causa de enfermidade ou accidente acrediten a concorrencia simultánea das seguintes circunstancias:
a) Padecer un proceso patolóxico por enfermidade común ou profesional ou por lesión por accidente, sexa ou non en acto de servizo, ou atoparse en período de observación por enfermidade profesional, que lles impida con carácter temporal o normal desempeño das súas funcións públicas.
b) Recibir asistencia sanitaria para a súa recuperación facilitada pola Mutualidade Xeral de Funcionarios Civís do Estado.
c) Obter unha licenza por enfermidade de acordo con o procedemento establecido.
2. Así mesmo, atoparanse en situación de incapacidade temporal as funcionarias que se atopen nas situacións especiais de incapacidade temporal por continxencias comúns a que se refire o artigo 169.1.a), parágrafos segundo e terceiro, do texto refundido da Lei Xeral da Seguridade Social, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 8/2015, do 30 de outubro, nos termos dos artigos 144, 172 e 173 da mesma norma”.
Do antedicho inférese que, de conformidade co disposto no artigo 85 do TRLEBEP, un funcionario só pode atoparse nalgunha das cinco situacións administrativas nel indicadas, debendo considerar a situación de incapacidade temporal, non como unha das citadas situacións, senón como un estado ou continxencia no que pode atoparse un funcionario, e que se caracteriza pola concorrencia simultánea das circunstancias relacionadas no artigo 88 do Regulamento Xeral do Mutualismo Administrativo, anteriormente sinaladas.
En consecuencia, e de acordo con a información achegada, a funcionaria atópase nalgunha das situacións máis arriba sinaladas, que se presupón que é a situación de servizo activo, en base ás circunstancias descritas.
Doutra banda, o artigo 20 do texto refundido da Lei sobre Seguridade Social dos Funcionarios Civís do Estado, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 4/2000, do 23 de xuño, dispón o seguinte nos seus apartados primeiro e segundo:
“1. A duración e extinción da situación da incapacidade temporal serán as previstas para o Réxime Xeral da Seguridade Social coas particularidades que se establecen nos apartados seguintes.
2. A duración da primeira e sucesivas licenzas será do tempo previsiblemente necesario para a curación. Reglamentariamente determinaranse os prazos para a presentación dos partes ou informes médicos que acrediten a necesidade de manter a licenza. Para efectos de cómputo de prazos, considerarase que existe novo proceso patolóxico cando as enfermidades que padezan o funcionario sexan diferentes ou non teñan relación directa coas do proceso anterior e, en todo caso, cando se interromperon as licenzas durante un período mínimo de 6 meses”.
O apartado cuarto deste mesmo precepto establece o seguinte:
“4. Cando a situación de incapacidade temporal extíngase polo transcurso do prazo máximo establecido no Réxime Xeral da Seguridade Social, procederase ao exame da situación de incapacidade temporal do funcionario nos mesmos termos e prazos establecidos neste Réxime e por parte do correspondente equipo ou unidade de valoración de incapacidades permanentes á que a Mutualidade Xeral de Funcionarios Civís do Estado encomendase esta función ou que resulte procedente de acordo con o Corpo ou Escala do funcionario.
Este exame determinará se o estado de incapacitación do funcionario dará lugar á súa cualificación de incapacitado con carácter permanente para as funcións propias do seu Corpo ou Escala e á consecuente declaración de xubilación por incapacidade permanente para o servizo.
Naqueles casos nos que se ditamine que, continuando a necesidade de tratamento médico pola expectativa de recuperación ou a mellora do estado do funcionario con vistas ao seu reincorporación ao servizo, a situación clínica do interesado fixese aconsellable demorar a citada cualificación, esta poderá atrasarse polo período preciso, que, en ningún caso, poderá pasar o tempo máximo de duración desde a data en que se iniciou a situación de incapacidade temporal, segundo o establecido no Réxime Xeral. Neste período prorrogaranse os efectos da situación de incapacidade temporal”.
Neste sentido, cabe sinalar que o texto refundido da Lei Xeral da Seguridade Social, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 8/2015, do 30 de outubro, dispón no seu artigo 169.1.a) o que segue:
“1. Tendrán la consideración de situaciones determinantes de incapacidad temporal:
a) As debidas a enfermidade común ou profesional e a accidente, sexa ou non de traballo, mentres o traballador reciba asistencia sanitaria da Seguridade Social e estea impedido para o traballo, cunha duración máxima de trescentos sesenta e cinco días, prorrogables por outros cento oitenta días cando se presuma que durante eles pode o traballador ser dado de alta médica por curación. (…)”.
No entanto, o artigo 174.2 da mesma Lei dispón no parágrafo segundo o que segue:
“No entanto, naqueles casos nos que, continuando a necesidade de tratamento médico pola expectativa de recuperación ou a mellora do estado do traballador, con vistas ao seu reincorporación laboral, a situación clínica do interesado fixese aconsellable demorar a citada cualificación, esta poderá atrasarse polo período preciso, sen que en ningún caso póidanse pasar os setecentos trinta días naturais sumados os de incapacidade temporal e os de prolongación dos seus efectos”.
A norma regula o prazo máximo da incapacidade temporal, así como a prórroga do prazo cando existan expectativas de recuperación ou mellora. Transcorrido este prazo debe entenderse, con carácter xeral, que o funcionario debe ser dado de alta e deberá reincorporarse ao seu posto de traballo, o cal parece deducirse claramente, non só do sinalado, senón tamén do disposto no apartado 4.f) do artigo 92 do Regulamento Xeral do Mutualismo Administrativo, segundo o cal o dereito ao recoñecemento da situación de incapacidade temporal extinguirase por: “f) En todo caso, polo esgotamento da duración máxima a que se refire o apartado 1 deste artigo”.
Doutra banda, o ditame avaliador ao que fai referencia o artigo 20.4 do texto refundido da Lei sobre Seguridade Social dos Funcionarios Civís do Estado, non ten por obxectivo sinalar se se produce ou non a extinción da situación de incapacidade temporal —para o que hai que estar ao disposto no artigo 92 do Regulamento Xeral do Mutualismo Administrativo—, senón valorar se se dan os requisitos para que se produza o recoñecemento da situación da incapacidade permanente, e en consecuencia, a consecuente declaración de xubilación por incapacidade permanente para o servizo xa que como se indicou, o citado informe emítese con carácter xeral unha vez esgotada a incapacidade temporal.
No entanto, hai enfermidades ou lesións que non permiten determinar a incapacidade permanente do mesmo, pero, a pesar diso, trátase dunha enfermidade que en repetidas e constantes ocasións impide ao funcionario o correcto desempeño das súas funcións, polo que deberá ser concedida a correspondente licenza, sen prexuízo de realizar as comprobacións necesarias sobre a veracidade dos feitos alegados.
En definitiva, tanto durante todo o período de incapacidade temporal, como no prazo que deches desde que finaliza a incapacidade temporal e ata que o funcionario é examinado polo equipo de valoración de incapacidades (EVI), o funcionario atópase en situación de servizo activo, sendo así que, unha vez esgotado o período máximo de incapacidade temporal, e ata que é revisado polo EVI, en principio, o funcionario haberá de reincorporarse ao traballo salvo que presentase unha novo parte de baixa e outorgásese a correspondente licenza por enfermidade.
Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.
As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.