Procedencia de declarar en excedencia voluntaria por interese particular a un funcionario de carreira cando non solicita o reingreso ao servizo activo unha vez finalizada a sanción de suspensión de funcións

Exponse se resulta procedente o pase á situación de excedencia por interese particular dun funcionario desde a situación de suspensión firme cando tras finalizar a súa sanción non solicita o reingreso ao servizo activo e sen que prestase servizos efectivos en calquera das Administracións Públicas durante os cinco anos inmediatamente anteriores á solicitude, precisamente por atoparse suspenso de funcións.

De acordo con a disposición final cuarta do Real Decreto Lexislativo 5/2015, do 30 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público (TREBEP), ata a aprobación das leis de desenvolvemento de función pública, segue en vigor en materia de situacións administrativa, no que non contradiga este texto, Real Decreto 365/1995, do 10 de marzo, polo que se aproba o Regulamento de Situacións Administrativas dos Funcionarios Civís da Administración Xeral do Estado.

Este Real Decreto 365/1995, regula no seu artigo 22 a suspensión firme de funcións, resultando de aplicación no presente asunto dispor nos seus apartados 3 e 4, que din así:

“3. O funcionario que perdese o seu posto de traballo como consecuencia de condena ou sanción deberá solicitar o reingreso ao servizo activo cun mes de antelación á finalización do período de duración da suspensión. Este reingreso terá efectos económicos e administrativos desde a data de extinción da responsabilidade penal ou disciplinaria

4. De non solicitarse o reingreso no tempo sinalado no parágrafo anterior, declararáselle, de oficio, na situación de excedencia voluntaria por interese particular, con efectos desde a data de finalización da sanción”.

Pola súa banda, e como sinala o consultante, o artigo 16 refírese á excedencia voluntaria por interese particular, indicando o seu apartado 2º que para solicitar a declaración da esta situación será preciso prestar servizos efectivos en calquera das Administracións Públicas durante os cinco anos inmediatamente anteriores á solicitude.

No entanto, no caso de que se produza unha suspensión de funcións, hai que entender que as previsións contidas no artigo 22 teñen carácter de “norma especial”, fronte ao artigo 16 que sería “norma xeral”, polo que, no caso de que non se solicite o reingreso tras a suspensión de funcións, non sería preciso prestar servizos os cinco anos inmediatamente anteriores para pasar á situación de excedencia por interese particular.

De feito, de aplicar neste caso o artigo 16, sen máis, non só entraríase nunha colisión co artigo 22, senón que nunca podería resultar de aplicación prever neste último precepto, xa que ao vir dunha suspensión de funcións o funcionario nunca cumpriría co requisito de prestar servizos os cinco anos inmediatamente anteriores á solicitude de excedencia.

En conclusión, no caso de non solicitarse o reingreso ao servizo activo tras finalizar a sanción de suspensión de funcións, nos termos expostos, enténdese que procede o pase á situación administrativa de excedencia voluntaria por interese particular con efectos desde a data da finalización da sanción, sen que se esixa requisito adicional algún e sen que rexan, para estes efectos, os prazos contidos no artigo 16 do Regulamento de Situacións Administrativas.

Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.

As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.