Posibilidade de declarar a un funcionario de carreira na situación administrativa de excedencia voluntaria por prestación de servizos no sector público por pasar a traballar como empregado na Cámara Oficial de Comercio de España

De acordo con a disposición final cuarta do Real Decreto Lexislativo 5/2015, do 30 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público (TREBEP), ata a aprobación das leis de desenvolvemento de función pública, segue en vigor en materia de situacións administrativa, no que non contradiga este texto, a Lei 30/1984, do 2 de agosto, de Medidas para a Reforma da Función Pública e o Real Decreto 365/1995, do 10 de marzo, polo que se aproba o Regulamento de Situacións Administrativas dos Funcionarios Civís da Administración Xeral do Estado.

O artigo 29.3.a) da Lei 30/1984, do 2 de agosto, de Medidas para a Reforma da Función Pública regula a situación de excedencia voluntaria aos funcionarios públicos cando se atopen en situación de servizo activo noutro Corpo ou escala de calquera das Administracións Públicas, ou pasen a prestar servizos en Organismos ou Entidades do sector público e non lles corresponda quedar noutra situación.

Na actualidade a regulación da excedencia voluntaria por prestación de servizos no sector público está prevista no artigo 15 do Regulamento de Situacións Administrativas dos Funcionarios Civís do Estado, aprobado polo Real Decreto 365/1995, do 10 de marzo (na redacción dada polo Real Decreto 255/2006, do 3 de marzo) vixente ata tanto se promulgue a Lei de Función Pública da Administración Xeral do Estado, como segue:

“1. Procederá declarar, de oficio ou a instancia de parte, na situación regulada neste artigo aos funcionarios de carreira que se atopen en servizo activo noutro Corpo ou Escala de calquera das Administracións Públicas, salvo que obtivesen a oportuna compatibilidade, e aos que pasen a prestar servizos como persoal laboral fixo en Organismos ou Entidades do sector público e non lles corresponda quedar nas situacións de servizo activo ou servizos especiais. O desempeño de postos con carácter de funcionario interino ou de persoal laboral temporal non habilitará para pasar a esta situación administrativa”.

En definitiva, de acordo con o artigo citado, un funcionario de carreira que se atope en servizo activo noutro Corpo ou Escala das Administracións Públicas e a os que pasen a prestar servizo como persoal laboral fixo en Organismos ou Entidades do sector público e non lles corresponda quedar en situación de servizo activo ou servizos especiais.

Será necesario pois, determinar, se esta Cámara Oficial de Comercio de España é susceptible de encadrarse dentro do concepto de Administracións Públicas ou Organismos ou Entidades do sector público.

A Lei 4/2014, do 1 de abril, Básica das Cámaras Oficiais de Comercio, Industria, Servizos e Navegación establece entre outros o seu concepto, réxime xurídico e finalidade.

En concreto, a Cámara Oficial de Comercio, Industria, Servizos e Navegación de España referida na consulta é unha corporación de dereito público, con personalidade xurídica propia e plena capacidade de obrar para o cumprimento dos seus fins, que se configura como órgano consultivo e de colaboración coa Administración Xeral do Estado, sen menoscabo dos intereses privados que poida perseguir.

Esta Cámara Oficial España ten como finalidade a representación, promoción e defensa dos intereses xerais do comercio, a industria, os servizos e a navegación, así como a prestación de servizos ás empresas que exerzan as indicadas actividades. Así mesmo, exercerá as súas competencias no ámbito estatal que lle atribúe esta Lei e as que lle poidan ser asignadas pola Administración Xeral do Estado con arranxo aos instrumentos que establece o ordenamento xurídico.

En canto á súa normativa de aplicación, as Cámaras Oficiais de Comercio, Industria, Servizos e Navegación axustaranse ao disposto nesa Lei e ás normas de desenvolvemento que se diten pola Administración Xeral do Estado ou polas Comunidades Autónomas con competencia na materia. Seralles de aplicación, con carácter supletorio, a lexislación referente á estrutura e funcionamento das Administracións Públicas en canto sexa conforme coa súa natureza e finalidades. A contratación e o réxime patrimonial rexeranse conforme ao dereito privado.

O artigo 30 da Lei 4/2014, do 1 de abril establece que a Cámara Oficial de Comercio, Industria, Servizos e Navegación de España poderá contar co persoal necesario para o seu bo funcionamento, ao que lle será de aplicación a lexislación laboral.

Sen prexuízo do anterior, a norma non prevé a necesidade esixida polo TREBEP de que este persoal acceda ao emprego público de acordo con os principios constitucións de igualdade, mérito e capacidade, nin polo resto de principios que deben estar presentes na selección do persoal funcionario e laboral das Administracións Públicas, entidades e organismos previstos no seu ámbito de aplicación (publicidade, transparencia, imparcialidade dos órganos de selección, entre outros).

Pola súa banda, da regulación dos seus ingresos e financiamento tampouco se deduce que as Cámaras Oficiais estean participadas maioritariamente polas Administracións Públicas, sen prexuízo de que poidan recibir subvencións das mesmas.

Aínda que moitas das súas características poderían levar a pensar, a priori, que nos/nos atopamos ante un organismo ou entidade pública, outras notas definitorias poderían levar a unha conclusión oposta.

Neste sentido, as Cámaras integran a denominada Administración Corporativa, que comprende certas organizacións que sen ser en sentido estrito Administración Pública, si participan do exercicio de determinadas funcións públicas.

Non son Administración Pública en sentido estrito, nin territorial nin institucional (porque non son sociedades mercantís nin organismos públicos), senón organizacións cuxo integrantes están interesados na consecución do fin propio da Corporación de que se trate.

Son Corporacións de base privada creadas para a representación e defensa de intereses económicos e profesionais. En función da súa participación en tarefas públicas teñen un grao de publificación maior ou menor e unha asimilación parcial dos seus actos ao réxime administrativo, é o que a xurisprudencia denominou configuración bifronte.

A finalidade principal destas Cámaras é a defensa dos intereses privados e comúns a un determinado sector económico e profesional, aínda que desempeñen funcións públicas atribuídas ou delegadas pola administración.

Á vista de todo o exposto pódese concluír que, as Cámaras Oficiais teñen dúas esferas de actuación, as de carácter xurídico privado, respecto das cales o seu réxime e posición xurídicas son as propias do sector privado, e as de carácter xurídico público, cuxa regulación e réxime é o propio das Administracións Públicas.

Desta forma, a pesar da forma pública da súa personalidade xurídica, xustificada pola atribución de funcións públicas, non se oculta a súa natureza de Corporacións de base privada ao actuar como axentes descentralizados da Administración tutelante, o que non implica a súa identificación e transformación en Administracións Públicas, polo que, o desempeño dun posto de traballo nunha Corporación desta natureza, como son as Cámaras Oficiais, non determinaría o pase do funcionario de carreira á situación administrativa de excedencia voluntaria por prestación de servizos no sector público.

Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.

As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.