Procedencia aboo indemnización por razón do servizo a persoal funcionario en Programa de Expertos Nacionais

A cuestión exposta versa sobre a procedencia do abono de indemnización por razón do servizo a persoal funcionario en Programa de Expertos Nacionais.

Así, en primeiro lugar, cabe analizar o marco xurídico de aplicación. Neste caso, habería que acudir tanto ao disposto na Decisión da Comisión do 12 de novembro de 2008, relativa ao réxime aplicable aos expertos nacionais en comisión de servizo e aos expertos nacionais en formación profesional destinados nos servizos da Comisión, modificada pola Decisión da Comisión do 29 de xaneiro de 2010 (a Decisión da Comisión, en diante) como no Real Decreto 462/2002, do 24 de maio, sobre indemnizacións por razón do servizo.

A este respecto, o Real Decreto 462/2002, do 24 de maio de indemnizacións por razón do servizo establece no seu artigo 2, apartado 3º que “os Expertos Nacionais na Comisión das Comunidades Europeas rexeranse, para efectos de indemnizacións, polo establecido na correspondente Decisión da esta Comisión, non resultándolles de aplicación o regulado a ese respecto no presente Real Decreto”.

Esta Decisión é de aplicación “aos expertos nacionais en comisión de servizo destinados na Comisión” definíndolles como “persoas postas a disposición da Comisión por unha administración pública nacional, rexional ou local, ou por unha OIG, ás que recorre a Comisión para valerse dos seus coñecementos nun ámbito determinado”.

No seu artigo 2, a Decisión regula a figura dos “Expertos Nacionais sen custo” que son “aqueles polos que a Comisión non aboa ningunha das axudas de custo previstas nos capítulos III e VIN e non cobre ningún dos custos previstos na presente Decisión, salvo os relacionados co desempeño das súas funcións durante a comisión de servizo”.

Por tanto, é a Administración da que procede o interesado a que haberá de aboar os gastos correspondentes á estadía do Experto destacado na Comisión, ademais das súas retribucións ordinarias, cuxo abono se cualifica como obrigatorio na Decisión.

Así pois, o abono das axudas de custo deberá realizarse de acordo con o disposto no Real Decreto 462/2002, do 24 de marzo en relación coas comisións de servizo, debendo ser axustadas ás condicións e requisitos da referida Decisión da Comisión.

En relación cos conceptos concretos que deben ser obxecto de abono, esta unidade remítese ao criterio sobre a materia da Dirección Xeral de Custos de Persoal.

Por último, cabe resaltar que á funcionaria corresponderalle permanecer na situación administrativa de servizo activo, nas condicións previstas no artigo 86 do texto refundido da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público, aprobado por Real Decreto Lexislativo 5/2015, do 30 de outubro.

Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.

As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.