Procedencia do goce dos permisos do art. 49.b) e c) TRLEBEP polos funcionarios de carreira se acollen un menor durante dous meses

A cuestión exposta versa sobre a procedencia do goce dos permisos do art. 49 TRLEBEP polos funcionarios de carreira se acollen un menor durante dous meses.

O art. 49 menciona o acollemento como suposto de feito para a concesión dos permisos previstos tanto na letra b) como c), coa seguinte redacción:

“b) Permiso por adopción, por garda con fins de adopción, ou acollemento, tanto temporal como permanente: terá unha duración de dezaseis semanas (…)”

“c) Permiso do proxenitor diferente da nai biolóxica por nacemento, garda con fins de adopción, acollemento ou adopción dun fillo ou filla: terá unha duración de dezaseis semanas (…)”

Pola súa banda, a letra b), in fine, declara que:

“Os supostos de adopción, garda con fins de adopción ou acollemento, tanto temporal como permanente, previstos neste artigo serán os que así se establezan no Código Civil ou nas leis civís das comunidades autónomas que os regulen, debendo ter o acollemento temporal unha duración non inferior a un ano”

Por tanto, de acordo con o previsto este inciso, que se refire ao conxunto de permisos regulados neste artigo (o 49), non procede conceder os permisos regulados no art. 49.b) e c) TRLEBEP no caso de acollemento de menores cunha duración de dous meses.

Todo o anterior indícase sen prexuízo de lembrar que, de acordo con o réxime de competencias deste centro directivo, as respostas a consultas que emite esta dirección xeral posúen carácter meramente informativo e, en consecuencia, non teñen carácter de criterio vinculante, nin orixinan dereitos nin expectativas de dereito, nin implican vinculación algunha co tipo de procedementos a que se refiran. Ademais, ao carecer de carácter preceptivo ou vinculante, os órganos destinatarios das estas respostas poderán, no seu caso, adoptar finalmente unha decisión que non se corresponda co parecer contido nas mesmas.

As respostas a consultas contidas neste boletín atenden ás cuestións expostas á luz da normativa vixente no momento da súa emisión, de maneira que estas respostas poden verse afectadas por modificacións lexislativas posteriores ou resolucións xudiciais.