Lehen mailako ahaidearen gaixotasun oso larriagatiko baimena.

Kontsultaren gaia da gaixotasun larria dela-eta lehen mailako senide bat zaintzeko lanaldi murrizketa eskatzeko baimenari buruzko erregulazioa.

Enplegatu Publikoaren Oinarrizko Estatutuaren Legearen testu bateginak (TRLEBEP), urriaren 30eko 5/2015 Legegintzako Errege Dekretuaren bidez onartuak, 48.i) artikuluan ezartzen duenez, lanaldia ehuneko berrogeita hamarrera arte murrizteko baimena ematen da, ordaindua, lehen graduko senide bat gaixotasun oso larri baten ondorioz zaintzeko, gehienez ere hilabeteko epean, honako baldintza hauetan:

“i) Funtzionarioak, lehen graduko familiartekoren bat zaindu behar duenean, oso gaixotasun larria duelako, lanaldia gehienez ehuneko berrogeita hamarrean murrizteko eskaera egiteko eskubidea izango du, ordainsaria jasota, hilabeterako gehienez ere.

Gertaera eragile beragatik eskubide horren titular bat baino gehiago egonez gero, murrizketa hori horien artean hainbanatu ahal izango da, betiere, hilabeteko gehieneko epea errespetatuz”.

Baimen horri dagokionez, Zuzendaritza Zentro honek, oro har, ulertu izan du behin bakarrik eman behar dela, prozesu patologikoaren eta subjektu kausatzailearen arabera.

Ildo horretan, prozesu berria bada, gaixotasun beragatik izan badaiteke ere, beste baimen bat eman beharko litzateke. Aitzitik, berrerortze bat prozesu patologiko beraren jarraipen gisa ulertzen den kasuan, legeak ez du inguruabar hori berariaz aurreikusten, eta, beraz, haztatu egin beharko dira, alde batetik, Administrazioaren interesa, alderdi materialari dagokionez, zerbitzuaren beharrek emango baitute, eta, bestetik, baimena eskatzen duen funtzionarioaren interesa. Kasu horretan, baimena emateko organo eskudunak hartu beharko ditu, gertatzen diren inguruabarrak kontuan hartuta, baimenaz abusatzea saihesteko komenigarrien jotzen dituen neurriak.

Bestalde, “gaixotasun oso larriaren” kontzeptua kontzeptu juridiko zehaztugabetzat jo daiteke, eta, beraz, aurrerago zehaztu behar da, aurkeztutako txosten medikoak, inguruabarrak eta interesdunak aurkeztutako gainerako dokumentazioa kontuan hartuta. Hala, unitate hori izango da, emandako informazioaren eta inguruabarren arabera, baimen hori emateari edo ukatzeari buruz ebatziko duena.

Horrela, kasu bakoitzean biltzen diren inguruabar objektibo eta subjektiboak baloratu behar dira, hala nola adina, pazientearen egoera fisikoa edo bere bizitzarako arriskua, besteak beste, gaixotasun oso larritzat edo ez hartzeko.

Ildo horretan, eta gaixotasunaren larritasuna justifikatzearen ondorioetarako, baimena emateko eskumena duen organoari dagokio Zuzenbidean onargarri diren frogabideak zehaztea, egiaztapen hori egin ahal izateko, baimenak babestutako egitatezko kasua gertatu dela egiaztatze aldera.

Aurreko guztia gorabehera, gogoratu behar da, zuzendaritza nagusi honen eskumenen araubidearen arabera, zuzendaritza nagusi honek egiten dituen kontsulten erantzunak informatzeko baino ez direla, eta, ondorioz, ez direla irizpide lotesleak, ez dutela ez eskubiderik ez eskubide-itxaropenik sortzen, eta ez dutela inolako loturarik sortzen dagozkien prozedura-motekin. Gainera, nahitaezko izaera edo izaera loteslerik ez dutenez, erantzun horien hartzaile diren organoek, hala badagokio, horietan jasotako iritziarekin bat ez datorren erabakia hartu ahal izango dute azkenean.

Buletin honetan jasotzen diren kontsulten erantzunek erantzuna emateko unean indarrean dagoen araudiaren arabera planteatutako galderei erantzuten diete, eta, beraz, erantzun horiek ondorengo lege-aldaketen edo ebazpen judizialen eragina jasan dezakete.