Abenduaren 28ko 20/2021 Legean (Enplegu Publikoan Behin-behinekotasuna Murrizteko Presako Neurriena) aurreikusitako legezko epeen aplikazioari buruzko kontsulta egitea planteatu da, egonkortze-prozesuei dagokienez. Lege horrek denbora-epe batzuk jasotzen ditu Espainiak Europar Batasunarekin duen konpromisoa betetzeko, Suspertze, Transformazio eta Erresilientzia Planaren esparruan.

Enplegu publikoan aldi baterako kontratuak murrizteko presako neurrien abenduaren 28ko 20/2021 Legearen 2.2 artikuluak hau ezartzen du:

“2. 1. apartatuan jasotako egonkortze-prozesuak eta egonkortze-prozesu berria artikulatzen dituzten enplegu-eskaintzak 2022ko ekainaren 1a baino lehen onetsi eta argitaratu beharko dira dagokien aldizkari ofizialetan, eta administrazio publiko eskudunek koordinatuko dituzte.

Enplegu publikoaren eskaintzetako lanpostuak betetzeko hautaketa-prozesuetako deialdiak 2022ko abenduaren 31 baino lehen argitaratu beharko dira.

Hautaketa-prozesu horien ebazpena 2024ko abenduaren 31 baino lehen amaitu beharko da”.

Artikulu hori indarrean dago, eta, beraz, aipatutako xedapenak epe bat ezartzen du, zeina ezin baita aldatu zuzendaritza-zentro honetatik; izan ere, legezko betebehar bat da, eta, hala badagokio, hura ez betetzea justifikatzen duen arrazoi edo kausa batek eragin beharko du.

Abenduaren 28ko 20/2021 Legearen xedea da behin-behinekotasunaren tasa murriztea Espainiako administrazio publiko guztietan, eta berehalako neurria egonkortze-prozesuetarako deialdia gaitzea. “dagoen behin-behinekotasun handia konpontzeko” Legearen hitzaurreak aipatzen duena. Esparru horretan, hitzaurreak berak ezartzen du finkatutako epeak eskatzeak helburu hau duela: “prozesu berri horietan atzerapenak ekiditea”.

Alde horretatik, nahiz eta administrazio publiko guztiek epe horiek betetzeko duten lotura hartu den abiapuntutzat, nabarmendu behar da haietakoren bat ez betetzeak gaitu egiten duela arauan jasotako helburu finalista betetzeko.

Hala, legeak jasotzen duen abenduaren 31ko epeak bi alderdi ditu: batetik, lege horren babesean egonkortzeko hautaketa-prozesuak deitzeko gaikuntza, eta, bestetik, horiek ebazteko mandatua. Bi kasu hauek bereiztea komeni da, beren ondorioak direla-eta:

Egonkortze-prozesuen deialdiari dagokionez, legez aurreikusitako epeak materialki aurrekontu-gaikuntza bat jasotzen du, egonkortze-tasa bat gaitzen baitu, 2.1 artikuluaren lehen tartekiak jasotzen duen bezala:

“1. 2017rako Estatuaren Aurrekontu Orokorrei buruzko ekainaren 27ko 3/2017 Legearen 19.Uno.6 artikuluan eta 2018rako Estatuaren Aurrekontu Orokorrei buruzko uztailaren 3ko 6/2018 Legearen 19.Uno.9 artikuluan ezarritakoaz gainera, aldi baterako enplegua egonkortzeko tasa gehigarri bat baimentzen da, honako hauek jasoko dituena:

Ondorioz, hautaketa-prozesuak ebazteko aurreikusitako epea amaituta, 2024ko abenduaren 31n, ez dago aurrekontu-gaikuntzarik lehendik deitu ez diren prozesu berrien deialdiari estaldura ematen dionik.

Jada deitutako prozesuak ebazteko legez aurreikusitako epeari dagokionez, administrazio-izaerako epe bat da, deialdia egin duen administrazioa lotzen duena, eta, beraz, bete egin behar dena; dena den, justifikatutako arrazoiek eragotzi egin dezakete epe hori behar den epean eta moduan gauzatzea, eta, beraz, baliteke epea amaitutakoan prozesuak amaitu behar izatea.

Zentzu horretan, epea ez betetzeak ez du esan nahi plazak “erori edo iraungi” egiten direnik. Administrazio Publikoen Administrazio Prozedura Erkidearen urriaren 1eko 39/2015 Legeak 48.3 artikuluan ezartzen duen bezala: “Ezarritako epetik kanpo egindako administrazio-jardunak, epearen izaerak hala eskatzen duenean bakarrik ekarriko du egintzaren deuseztagarritasuna”Horrek atzerapena konpondu ahal izatea ekarriko luke.

Abenduaren 28ko 20/2021 Legearen helburua da aldi baterako enplegua egonkortzeko behar bezala deitutako hautaketa-prozesuak ebaztea, horrela gure administrazio guztietan behin-behinekotasuna murrizteko. Horregatik, helburu hori legez ezarritako datatik harago doa, eta aukera ematen du pentsatzeko hori ez betetzeak ez liokeela eragingo epearen muinari edo izaerari, eta, beraz, ez da jaitsiko ezarritako epea amaitu ondoren soilik. Hala, Suspertze, Transformazio eta Erresilientzia Planaren 150. helburuan hartutako konpromisoa, zeinaren ondorio baita lege-gaikuntza, gutxienez 300.000 plazaren egonkortzea da; beraz, konpromisoa ez da finkatutako zenbatekora iristen.

Laburbilduz, garrantzitsua da administrazio publikoek legez aurreikusitako epeak betetzea, bai deialdia egiteko, bai prozesuak ebazteko. Aurrekoa alde batera utzi gabe, justifikatutako arrazoiengatik prozesuak ebazteko epea betetzerik ez badago, Administrazioak prozesu horiekin jarraitu ahal izango du, prozesuak burutu arte, ahalik eta azkarren.

Nolanahi ere, hautaketa-prozesuak ebazteko epeak ez betetzeak ezin du ekarri, inolaz ere, aipatutako prozesuak bertan behera geratzea. Ondorio hori legez ezarritako helburuaren kontrakoa da, hau da, aldi baterako kontratuak murriztea eta baldintzak betetzen dituzten aldi baterako plazak egonkortzea.

Aurreko guztia gorabehera, gogoratu behar da, zuzendaritza nagusi honen eskumenen araubidearen arabera, zuzendaritza nagusi honek egiten dituen kontsulten erantzunak informatzeko baino ez direla, eta, ondorioz, ez direla irizpide lotesleak, ez dutela ez eskubiderik ez eskubide-itxaropenik sortzen, eta ez dutela inolako loturarik sortzen dagozkien prozedura-motekin. Gainera, nahitaezko izaera edo izaera loteslerik ez dutenez, erantzun horien hartzaile diren organoek, hala badagokio, horietan jasotako iritziarekin bat ez datorren erabakia hartu ahal izango dute azkenean.

Buletin honetan jasotzen diren kontsulten erantzunek erantzuna emateko unean indarrean dagoen araudiaren arabera planteatutako galderei erantzuten diete, eta, beraz, erantzun horiek ondorengo lege-aldaketen edo ebazpen judizialen eragina jasan dezakete.